Dit bevallingsverhaal is geschreven door Wendy van der Grinten die bevallen is op 14 mei 2013 van haar eerste kindje een zoon. 

Vóór mijn zwangerschap heb ik een kuur gevolgd puur op basis van voeding om van mijn allergieën af te komen. Dit voedingspatroon beviel me zo goed dat ik dit heb aangehouden tijdens de zwangerschap.

Ik heb er dus een gezond dieet op na gehouden en zwangerschapskwaaltjes op weten te lossen zonder inbreng van een arts of synthetische medicijnen. Tot zo ver ging het goed. :[) 
Ik was natuurlijk erg benieuwd of, als ik alle tips zou volgen inderdaad een natuurlijke bevalling kon hebben met zo min mogelijk bemoeienis aan mijn lijf van een arts, verloskundige of iemand anders.

Natuurlijke weg naar een betere geboorte van Francesca NaishTer voorbereiding heb ik dit boek gelezen, “De natuurlijke weg naar een betere geboorte en een sterke band met uw baby” van Francesca Naish . Wat zij schreef over voeding paste precies in hetgeen ik wel en niet at. Dus van te voren deed ik dit ‘dieet’ al. Ik heb de yoga oefeningen gedaan die daar in stonden, maar niet de perineum massage.

Ter voorbereiding heb ik tevens een hypnobirthing cursus gevolgd. Met name omdat die cursus omschreef wat ik altijd al beter wilde leren. Dat is, mijzelf niet laten opjagen omdat anderen er zijn of wat doen. Mijn angst vooral was dat ik naar het ziekenhuis zou moeten en daar in paniek zou raken.

Ook had ik van te voren een geboorteplan gemaakt (lees meer). Daarin stond dat ik zo min mogelijk getoucheerd wilde worden en ook niet zo vaak gecontroleerd wilde worden met de doptone, zodat ik kon vertrouwen dat mijn lichaam het goed zou regelen. Ook wilde ik graag in bad bevallen (lees meer), thuis in de keuken. Er stond ook in dat ik graag twee uur op de placenta wil wachten en niet meteen naar het ziekenhuis zou willen bij een langere geboorte van de placenta, omdat dit bij mijn moeder drie keer het geval was en bij haar de placenta spontaan kwam bij arriveren in het ziekenhuis.

Afgelopen dinsdag is mijn zoontje K. geboren. Ik zou graag met jullie mijn verhaal van de bevalling willen delen. Ik hoop dat jullie het leuk vinden om te lezen dat al mijn wensen uit kwamen op twee na; rustig blijven en weinig pijn ervaren. De omstanders vonden dat ik rustig was, alleen heb ik dat zelf niet zo ervaren. Er waren naast mijzelf drie mensen aanwezig bij de bevalling. Mijn vriend, mijn verloskundige en een vriendin van mij.

De laatste bolle buikfoto

De eerste harde buik dient zich aan om 15:26 uur. De tweede om 15:32 uur. Hmm, er was in ieder geval iets aan de gang, want ik had sinds week 35 geen harde buiken meer gehad.

Om 15:56 uur maak ik nog even snel een fotootje van mijn bolle buik onder het mom ‘je weet nooit’. De harde buiken komen en gaan ondertussen met intervallen.Laatste Buik foto Wendy
16:18 uur: de rugpijn die ik erbij krijg vind ik niet leuk. Ik hoop dat mijn vriend gauw thuis is, inmiddels heb ik ook flinke honger, maar echt koken komt er zo niet van. Ik bel mijn vriendin om te vragen of ze inderdaad nog bij de bevalling wil zijn, mocht dat vannacht gebeuren. Helaas heeft ze het druk en ik bel nog een paar andere mensen ter afleiding. Ik ben best enthousiast, want heb wel naar de bevalling toegeleefd. Ik heb mezelf, de verloskundige en mijn vriend verteld dat als het pijn doet ze mij eraan herinneren dat ik geheel natuurlijk wil bevallen en ik liever pijn heb dan dat ik wazig van één of ander medicijn ben.

16:33 uur; begin ik me toch echt af te vragen of dit het nou is. Ik voel me een beetje ongesteld met bijkomende misselijkheid.

17:04 uur; ik vind mezelf een watje, want ik zit te janken van de pijn en het misselijke gevoel. Er zit nu duidelijk een regelmaat in met iets van om de vijf minuten een wee die één minuut aanhoudt. Ik twijfel of de weeën zullen doorzetten en besluit dat ik in bad ga om te zien of de weeën daarvan overgaan (had namelijk gehoord dat voorweeën dan stoppen). Bij het bad twijfel ik, want ik wil eigenlijk dat de baby de 14de komt, zoals ik had bedacht.

17:07 uur; de hypnobirthingoefening waarbij je de buik volmaakt tijdens een wee werkt bij mij averechts, mijn pauzes lijken dan bijna in het niets te verdwijnen. Ter afleiding ga ik tussen de weeën door het huis bewegen. Dansjes doen, trap op rennen, en mensen bellen.

Eerste timing: 17:50 uur, 17:53 uur en 17:58 uur. Ik heb het gevoel dat er iets uit moet.

Is de bevalling ECHT begonnen?

21:00 uur; het bad geprobeerd met drama als gevolg. Baarmoedermond even gevoelt en ik twijfel of de bevalling al begint (lees meer over de fases). Het voelt nu sponzig, terwijl het de dag ervoor nog super stevig was. Nog aan het dansen en tussendoor ontspannen.

Tweede timing: 21:48 (één minuut), 21:50 (één minuut), 21:52 (één minuut), 21:56 (anderhalf minuut) en 21:58 (één minuut).

Mijn verloskundige nog eens gebeld tegen 22:00 uur, dat ze misschien toch nog vandaag moet komen, anders moeten we midden in de nacht bellen. Ik twijfel nog steeds of het serieus is.

Om 23:15 uur komt eerst mijn vriendin binnen en twee minuten later de verloskundige. Ik praat bij met mijn vriendin en ben heel erg blij dat ze er is. Het ontspant me. Anderzijds vind ik het nu eigenlijk niet meer zo leuk worden, dat bevallen.

Op de helft!

Het bevalbad23:45 Uur; een toucher met 4,5 centimeter. Ik hoor; ‘je bent al op de helft’. WOUW! En ik maar twijfelen of hij echt komt nu. Ik word heel blij! Joepie hij komt echt in de nacht en echt de 14e zoals ik dat in mijn hoofd had. Ik verlies bloed en moet voor de zoveelste keer naar het toilet.

Ik heb het koud en vooral aan mijn benen. Ik stond namelijk nog in mijn badjas na ik uit het bad kwam. Ik klets tussendoor en beweeg. Totaal niet hypnobirthing, maar het is fijner voor me. Ik adem uit bij een wee met zo laag mogelijke klanken en ontspan zoveel mogelijk mijn onderlichaam.

Toen ging mijn vriend met de verloskundige het bevalbad opzetten. Ik voel me heel fijn bij deze drie mensen en ze zorgen geweldig voor me! Het bad is warm en ik krijg meer pauzes tussen de weeën ook al sta ik maar tot mijn enkels in het warme water. Het leunen op de rand wil niet zo heel erg, omdat het nogal slap is en de nieuwe spullen stinken naar plastic, maar dit word allemaal opgelost. Op een wee probeer ik heel hard JA! te roepen, onderlijf en kaken ontspannen, ook al wordt dit steeds moeilijker.

Bloeb en bubbels

De vliezen deden bloeb, en bubbels kwamen omhoog. Het is dan 01:45 uur. Dan voel ik dat er iets groots naar beneden wil. Er komt na een tijdje iets zachts uit.
Ik denk, navelstreng? Maar het klopte niet. Na een tijdje kijkt de verloskundige. ‘Het was een jongetje toch? Ohoo, balletjes, hij ligt in stuit.’ (lees meer over de stuitbevalling) Even roep ik ‘jij zei dat ie goed lag!’. Maar dat was meer mijn sarcasme, want ik maak me totaal geen zorgen. Ik hoorde van haar in de zwangerschap dat de beste manier om een stuit te bevallen in het bad is. En ik heb toevallig een verloskundige die expert is in bevallen in water, oh ja en in tips geven die mij vertrouwen geven. Dus ik voel me helemaal goed. Hij komt er nu echt uit.
Ik had twee broekspijpen te pakken om hard in te knijpen tijdens een wee en denk dat ze drie straten verder horen en weten dat de baby eraan komt.

De verloskundige heeft gezien dat ik om 02:00 uur persweeën krijg. Ik vond het fijn te voelen dat die buik-, been- en rugpijn overgingen in een wat trekkerig gevoel bij mijn vagina.  Het is dan 02:17 uur. Dit deed ook wel zeer, maar was toch heel anders. Ik vond het fijn dat de verloskundige zei, als je duwt is hij er in drie weeën uit. Mooi!! Dus ik ging meeduwen totdat mijn plasbuisje echt pijn deed. Dan stopte ik even en voelde al dat mijn baby eruit kwam. Benen en armen gingen zo ook bloeb, bloeb. Ik voelde de baby naar boven drijven en moest even draaien. Ik snapte en hoorde niet goed waarheen te draaien en stikte bijna in het water op de rand. De verloskundige heeft daarbij geholpen en dat was fijn. Net of ze even het hoofdje eruit haakte. Dat hoofdje voelde wel kleiner dan de billen.

We hebben twee keer naar het hartje geluisterd en geen touchers meer gedaan. De enige hulp was dat laatste stukje en dat was fijn, want ik kon niet meer zo goed ademhalen. Ik voelde de baby wiebelen met zijn armen en benen dus wist dat het goed zat. Er zaten wel een aantal minuten tussen het lijfje en het hoofd, de weeën stopten ook wel even. Gelukkig maar, want ik was druk bezig met niet verslikken.
Om 02:40 uur is hij geboren!

Lief! Mijn baby’tje kon meteen kruipen en was heel lief overal op aan het sabbelen. Ook mijn borst dus. Ik heb dorst en wil graag thee. De beentjes gaan langs beide zijden naar zijn oren en zo zien we hoe hij in mijn buik zat.

Net als mijn moeder?

Dan is het toch tijd voor de placenta, maar ik voel geen weeën meer. Er kwamen er twee maar geen placenta. Ik probeer eruit te gaan, maar de kou doet mijn hele lichaam verkrampen en trillen. Heel langzaam, langzaam ga ik dan er uit en buiten het bad zitten. Hoeveel tijd nog voor de placenta? Er is al 1,5 uur voorbij. Bij mijn mam duurde het iets meer dan 2 uur bij alle 3 de kids, dus ik maak me geen zorgen. Ik drink wat vrouwenmantel thee, en wat neem van homeopathisch sepia. Het baby’tje word nog eens aangelegd en na 1 uur en 50 minuten komt dan toch die placenta eruit om 04:26 uur.

We bewaren hem om hem later te capsuleren (lees meer) en ik ga met een berg handdoeken, kleedjes en mijn baby op de bank liggen. Er word opgeruimd door iedereen. Ik blijf tot 09:00 uur op de bank met mijn baby en voel me heel de tijd kiplekker en energiek.

De baby krijgt meteen een goede Apgar score, één puntje aftrek voor het gekneusde scrotum. Maar zo’n alerte, relaxte en mooi roze baby met nog geen schrammetje moet het wel goed doen.

Zijn mama word ook nog even bekeken aan de onderkant en meer als een schaafwondje kunnen we niet ontdekken. Ik kan ook zonder problemen lekker naar het toilet gaan rond 09:00 uur. Ik geniet van een potje brandnetelthee zonder maagzuur en mijn lieve baby die graag op mij ligt te slapen.

Om 11.00 uur bellen we de kraamzorg of er die dag nog iemand kan komen. Zij wil me in bed hebben en laten slapen, maar de adrenaline zorgt ervoor dat ik nog 4 dagen vrolijk blijf door stuiteren met baby op mijn arm. Niet moe en geen pijn (behalve de bekkenpijn die ik ook tijdens de zwangerschap had) .

Verwachtingen en realiteit van de bevalling

Ik had wel een beeld van de bevalling, bijvoorbeeld dat het nacht zou zijn en het beval badje blauw. Dit klopte perfect. Ik had me geen voorstelling gemaakt van de geboorte zelf, maar goed ook, misschien had ik dan wel het vermoeden gehad dat hij in een stuitligging lag.

Auteur: Stichting De Geboortenis

Auteur: Stichting De Geboortenis

Stichting De Geboortenis in Zutphen is er voor alle zwangeren en (wens)ouders. Het Geboorteplatform biedt de zorgprofessional toegang tot informatie over symposia, lezingen, [bij]scholing en andere belangrijke evenementen voor professionals in de geboortezorg. De Geboortenis werkt aan de realisatie van een ecologisch geboortehuis in Zutphen.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief en blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en ontvang als eerste het nieuws over nieuwe trainingen, blogartikelen en bijeenkomsten.

Newsletter Form (#1)